دیشب یک خواب خیلی بد دیدم. البته خواب نبود. کابوس بود. شاید بشه گفت از کابوس هم بدتر بود. ولی لغت براش پید نمی کنم. دیروز یکمی مریض بودم برای همین چلوی تلویزیون رو مبل دراز کشیده بود و هم وبلاگ گردی و در کل اینترنت گردی می کردن هم اینکه یک چشمم به تلویزیون بود و ۲ تا سریال رو تقزیبا نصفه دیدم. تو یکیش یکی  زنش رو گم کرده بود و نمی دونست که چه بلایی سرش اومده و تو فیلم بعدی یک ادم جوون رو نشون می داد که وقتی خاطره کودکیش یادش میاد. مامانش رو یادش میاد که باهاش درست حسابی خداحافظی نکرد وقتی از دنیا رفت. و من هم با چشم گریون رفت خوابیدم چون یاد خودم افتادم که نفهمیدم چرا مامانم انقدر زود از این دنیا رفت و چرا من نتونستم باهاش خدافظی کنم.

این نصف قضیه بود. کابوس دیدم که من یک مرتبه سر از ایران در میارم. بعد این کارگر خونمون که هفتگی میومد برای تمیز کردن خونه به مامان بزرگم میگه که میخواد به مامانم زنگ بزنه چون دست مامانم  درد می کنه.(دست خودم انقدر درد می کنه که هر دو دستم رو بستم). هنوز اون بیچاره حرف نزده من گوشی رو ازش می گیرم که مامی کجایی؟ کی میای؟ میگه ۶؟ میگم ۶ ماه دیگه؟ میگه نه ۶ سال دیگه؟ توی خوابم درست نفهمیدم ولی مامانم رفته بود یک کشور دیگه. درست نفهمیدم. مثل کسیکه بی ویزا یک کشور مونده باشه وپلیس گرفته باشدش.خلاصه وقتی گفت ۶ سال گریه کنون گفتم آخه چرا رفتی؟چرا؟ که از خواب پریدم. بعدش فقط فعهمیدم مامانم به مامان بزرگم گفت چرا به من گفتند که دست مامانم درد می کنه و من ناراحت شدم

قبلاها فکر می کردم که مامانم رو خدا برده و نمیزاره که به من زنگ بزنه. آخه مامانم هر روز ۲ بار زنگ میزد. ولی زنگ سر ساعت ۱۱ شب هیچ وقت اینور یا اونور نمی شد. ییش خودم فکر می کردم میخواد زنگ بزنه ولی نمی تونه. ولی بهم میگن این حرف رو نزن خدا خودش داده خودش هم می گیره.من هم نمی زنم دیگه ولی می دونم که مامانم اگه می تونست هرجور شده به من زنگ می زد. این اولین بار بود که خواب بد می دیدم که مامانم تو هچل افتاده. نمی دونم به خاطر فیلم بده یا نه. ولی همیشه تو خوابهای من مامانم از قبلش هم خوشگلتر و خندون تره. خدا کنه مامانم از چیزی ناراحت نباشه.