دیروز خودم رو خجالت زده کردم و رفتم برای خودم کلی خرج کردم. خیلی وقت بود که دلم میخواست برای خودم یک دوربین دیجیتالی بخرم. فکر نمی کنم که دیگه هیچکی تو دنیا مونده باشه که دوربین دیجیتالی نداشته باشه.. هر وقت میخواستم بخرم یک اتفاقی می افتاد یا یک خرج دیگه ای تراشیده می شد که به دوربین نمی رسید. یک مدت هم از تب دوربین خریدن افتادم. خلاصه دیروز کرمش افتاد بهم و دلم دوربین خواست.خلاصه تا تصمیم گرفتم سریع عملیش کردم که یا یک خرج دیگه پیش نیاد یا دوباره از سرم نیافته. همین که در حال تصمیم گیری بودم بابام زنگ زد و گفت داری چیکار می کنی. من هم فرصت رو مغتنم شمردم و کفتم داشتم فکر می کردم. بابام متعجب زده گفت چی شده که تو داری فکر می کنی. منم گفتم داشتم فکر می کردم که شما رو تا چقدر می تونم بچاپم و دوربین بخرم. بابام گفت تو که هم دوربین فیلمبرداری داری هم عکس. گفتم باباجون همه آدما دوربین دیجیتالی دارن الا من. من چه طوری از خودم شنبه عکس بگیرم. آخه شنبه جشن فارغ تحصیلیمه. بابام گفت حالا چند هست. گفتم نمی دون بابا. بخرم؟؟؟ در این حالت کلی خودم رو لوس کرده بودم. گفت برو بخر. منم سریع گفتم پس باباجون من برم سریع بخرم تا خرج دیگه ای برات نچیندم.راستی بابا فکر کنم باید یک کارت حافظه هم بخرم چون اصولا حافظه خود دوربین زیاد نیست بابام گفت باباجون از این به بعد یک کم کمتر فکر کن یا خیلی زیاد فکر نکن. بابام خیلی خوبه تا حالا نشده بهم بگه نه. همیشه میگه هرجور خودت صلاح میدونی. فبلا ها هر وقت خیلی زیاد با بابام مهربون می شدم می گفت چقدر می خوای؟؟؟