تو این یه هفته هم دلم برای وبلاگم تنگ شده بود هم دیدم خیلی دوستای خوبی تو این مدت تو این وبلاگ پیدا کردم. حیفه که اینجا رو ول کنم و برم یه جای دیگه. از اونور هم وقتی دیدم برای دوستام نوشته های من هر چند هم که اراچیف باشه باز اونا میان و میخونن دیدم انصاف نیست که اگه از یک جا دیگه عصبانیم بیاو و سر وبلاگم خالی کنم. عرضه دارم برم به قولی حساب طرف مقابلم رو برسم نه حساب وبلاگم. دیوار کوتاه تر از وبلاگم پیدا نکردم. خوبه اینجا تنها جایی بود که می تونستم یک جورایی هرچی که میخوام بگم و نگم رو می تونم بنویسم.

به قولی

If you go in for argument take care of your temper, you logic, if you have any, will take care of itself.

اینو Joseph Farell گفته. حالا این آقا کی باشه خدا می دونه. ما هر روز صبح یک ایمیل میاد که یه یک چیزایی رو یادآوری کنه. توش هر روز هم از قول یک نفر یک جمله کوتاه نوشته. حسش نبود برم بگردم ببینم که کی بوده همچین حرفی رو زده. ولی واقعا اگه آدم وقتی داره چر رو بحت می کنه بتونه عصبانیت خودش رو کنترل کنه. اگه منطقی اون وسط مسطا باشه خودش حساب طرف رو می رسه و فیتیله پیچش می کنه.

دلارام جونم کلی از چت کردن باهات لذت بردم. خلاصه کوسه ها منتظرن. می دونی که.