من نمی دونم چقدر قابل تحمله که آدم تو یک خونه تنگ و دلگیر زندگی کنه ولی می دونم که وقتی خونه دل  آدم تنگ و دلگیز شه خیلی وحشتناکه.

من نمی دونم یک من ماست چقدر کره میده ولی میدونم که یک زبون تلخ چقدر ناراحتی بار میاره و اعصاب شخص رو خورد می کنه.

من نمی دونم اینکه میگن سرنوشت آدما از قبل نوشته شده راسته یا نه ولی می دونم  وقتی بدبیاری بیاد پشت سر هم میاد و جون آدمو میگیره تا دست از سرش برداره و بره سراغ یکی دیگه.

من نمی دونم که چه جوری میشه به خدا گفت خدا جون یک کم بیشتر هوای بابام رو داشته باش ولی می دونم  که اینجور نمی مونه و همه چی یک روز مثل اولش خوب میشه ولی کی اش رو نمی دونم.