نمی دونم چرا من همیشه با اتو زدن مشکل دارم. البته اتو لباسهای راحت مثل تی شرت رو نمی گم. لباس های سخت مثل لباس مهمونی یا لباسی که جنسشون یکجوره که موقع اتو زدن باید مواظب باشی. این جور مواقع جون من در میاد.

چند وقت پیش یک دامن مشگی رسمی خریدم. اصولا میگن موقع اتو کردن رنگ مشگی بهتره پشت و رو اتو شه که برق نیافته ولی من فکر کردم از رو اتو کنم بهتر اتو میشه. خلاصه از رو اتو زدن همان و قشنگ رد اتو افتادن روش همانا. یعنی قشنگ نیم دایره ای که من با اتو زدم بر دامن نازنینم معلومه و دامن عزیز نازنینم به همین راحتی به لقا الله پیوست.

سه چهار روز پیش یک بلوز مشگی مهمونی رو اومدم اتو بزنم ایندفعه چون دفعه پیش مارگزیده شده بودم بلوز خوشگلم رو پشت و رو کردم ولی درچه اتو زیاد بود و من نگاه نکرده بودم و برای اینکه مثل دفعه پیش رد اتو ندازم ترجیح دادم که کم کم اتو رو تکون بدم یعنی هی بردارم بزارم. ولی با همون دقعه دومی که اینکار رو کردم به خاطر درجه زیاد اتو و اینکه جنس لباس یک جوری بود که باید مواظب می بود یک مرتبه دیدم وای مثل اینکه یک کم جمع شد. خلاصه این هم رفت پهلوی دامن عزیزم.

دیروز باید یک لباس سفید مهمونی رو اتو میزدم. اول از همه درجه اتو رو کم کردم لباس رو هم برای احتیاط بیشتر پشت و رو کردم. درجه اتو به حدی کم بود که اصلا اتو نمی کرد. خلاصه همی من پریز زو میکشیدم بیرون و دوباره میزدم. درجه اتو رو هی کم کم زیاد می کردم. باز می دیدم فایده نداره این لباس چرا اتو نمیشه. این که درجه اش هم دیگه زیاد کردم. نگاه کردم به پریز تا درش بیارم دیدم اصلا تو پریز نیست. دلم میخواست تک تم موهای سرم رو بکنم.

اتو کردن برام شده یک معضل. هر روز صبح باید اتو کنم. حالا اتو کردن تی شرت و لباس معمولی زیاد کاری نداره. ۳ سوته اتو می کنم. دیگه خبره شدم. ولی با لباس مهمونی واقعا مشکل داشتم و دارم.

یادمه یکبار خیلی سال پیش محبتم نسبت به بابام قلمبه شده بود و خواستم لباس بابام رو که داشتند با مامانم می رفت مهمونی من اتو بزنم. اون موقع هم صفر کیلومتر بودم و کار نکرده. برای اینکه تنبل هم بودم فقط می خواستم جای خط لباس رو اتو کنم. برای همین اتو رو ثابت گداشتم روش. وقتی برداشتم جای اتو دقیقا رو لباس بود. از ترسم رفتم لباس رو انداختم ته لباس چرکها. حالا هی مامان و بابام دنبال لباس می گشتن و من هم که اصلا به روی خودم نمی آوردم که چه دسته گلی آب دادم. آخرش بابام با دیر شد دیر شد مامانم به یک لباس دیگه رضایت داد. و تا مدتها بعدش هنوز بابام نمی دونست چه بلایی سر لباسش اومده.

نمی دونم چی می شد که جنس همه لباسها یک جوری بود که اصلا اتو نمی خواست. تونوقت کلی خوش به حال من می شد و من از این عذاب الیم راحت می شدم.